Nog een terugblik naar dag 3 – in Bariadi – inclusief video’s
Michaël:
Ze zeggen wel eens: Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Zo deelde ik gisteren met mijn buddy dat ik het moeilijk vond om de verbinding te maken met de mensen hier in Tanzania. Begrijp me niet verkeerd wat er gebeurd is ongelofelijk en het is prachtig maar toch leek ik er vooral op een afstandje naar te kijken.
Vandaag gingen we in groepjes een moment mee wandelen met een Tanzaniaans gezin, zo kwam ik met Annika en Hanne terecht bij een jong koppel met twee kleine kinderen. We kwamen aan bij een prachtig klein huisje, niet fancy maar prachtig omdat er orde was, er heerste rust en vrede. We wisten van tevoren dat we stenen gingen maken en water halen.
Wat ik echter niet wist dat ik een jongeman zou treffen in zijn werkkleren, de mensen in Tanzania hebben een donkere huid maar deze man zijn armen waren wit van de cement en het zand, zijn kleren waren die van een werkman: vuil, besmeurd en gescheurd. Maar met trots gedragen. En ik dacht bij mijzelf: hé maar dit ken ik. Ik draag mijn besmeurde werkkleren ook dagelijks met trots. Ik toonde hem een foto van mijzelf in werkkleren en ineens was er erkenning, we waren niet meer de witte en de zwarte man. Neen, we waren twee vaders die op totaal andere plekken op deze wereld hun huis aan het bouwen zijn voor hun gezin en daarvoor met trots hun besmeurde werkkleren zouden aandoen.
We leerden dat zijn vrouw iedere dag water gaat halen in de waterput verderop, dat water diende dan weer om stenen te maken voor hun nieuwe huisje. Zo ging ik zonder werkkleren weliswaar samen met deze prachtige jongeman aan de slag om stenen te maken. Op mijn knieën maakten we stenen voor het nieuwe huisje en was ik voor de allereerste keer deze reis vergeten dat ik een westerse bezoeker was, voor de allereerste keer voelde ik mij verbonden met de mensen, het land en hun doelen of dromen. De westerling werd een broeder, een mede zoon van de allerhoogste, een vader die zijn vrouw eert zijn kinderen liefheeft en het land bewerkt dat hem is toevertrouwd.
Danku Heer voor het wonder dat u vandaag hebt geregeld voor mij op deze reis uw wegen zijn werkelijk ondoorgrondelijk.
Vandaag stonden we om 0400 uur op… Dit met een heel bijzondere reden. We gingen de echte toerist uithangen. We gingen opgedeeld in verschillende groepen met de echte safariwagens op stap. We hadden de unieke kans om de zon te zien opkomen terwijl er een kudde gnoes langs de wagens liepen. Woorden schieten te kort om te beschrijven wat we vandaag konden waarnemen. Hoe onze grote God deze prachtige natuur heeft gemaakt en toch elke dag bij ons kan zijn. God is niet gebonden aan grenzen of tijd.
Geniet van de mooie beelden. We willen jullie zeker niet jaloers maken…
