{"id":1250,"date":"2025-03-03T01:17:44","date_gmt":"2025-03-02T22:17:44","guid":{"rendered":"https:\/\/muskathlon.be\/tanzania\/?p=1250"},"modified":"2026-03-19T17:46:36","modified_gmt":"2026-03-19T14:46:36","slug":"dag-2-naar-dutwa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/muskathlon.be\/tanzania\/2025\/03\/03\/dag-2-naar-dutwa\/","title":{"rendered":"Dag 2: naar Dutwa"},"content":{"rendered":"\n

Vandaag zijn we van Mwanza naar Dutwa gereden\u2026 Twee van de muskathleten delen hun ervaring van deze dag!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Jonathan:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cDe dag begon met een heerlijk ontbijt en een heel fijn worship moment, waarbij zelfs het personeel van het hotel hun djembe’s boven haalden. Na het ingrijpende maar hoopgevend verhaal van Remmy (medewerker van Compassion Tanzania) te horen, vertrokken we richting Dutwa. Het was een lange rit, maar de mooie uitzichten, de diepgaande gesprekken en het samen zingen in de bus, maakten het een hele fijne tijd.<\/p>\n\n\n\n

Toen we in Dutwa aankwamen werden we opgewacht door een grote groep mensen die zongen en wuifden met palmtakken, “wat een warm en hartelijke ontvangst” dacht ik. Toen stapten deze mensen op hun motorfietsen en werden we onder luid getoeter ge\u00ebscorteerd naar het project. Daar stond een nog grotere mensenmassa (groot en klein) klaar om ons te verwelkomen. In colonne stapten we naar de kerk en hadden handen te kort om de vele kinderen een hand te geven. Na de offici\u00eble verwelkoming door de pastor werden we getrakteerd op een wederom heerlijke maaltijd. We maakten nog even tijd voor een potje voetbal, samen met minstens 100 kinderen.<\/p>\n\n\n\n

Ondertussen was het bijna avond en vertrokken we op huisbezoek, waarbij we een sponsorkind en het gezin ontmoetten. De ontmoeting begon aarzelend, maar met de juiste vragen, kwam er een openheid die langs beide kanten gewaardeerd werd. Zo konden ook wij antwoorden op hun vragen. Om de ontmoeting af te sluiten vroegen we naar hun gebedspunten, en waren zij ook zeer ge\u00efnteresseerd naar de onze, die we heel open en kwetsbaar konden aanbrengen.<\/p>\n\n\n\n

Na de korte rit naar het hotel sloten we de dag af met een moment onder elkaar, waarbij we tijd maakten om naar ieders verhaal en indrukken te luisteren.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Eliza:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cVandaag hadden we het voorrecht om Longh\u2019we en haar familie in hun eigen huis te ontmoeten. Wat een indruk heeft dit op me gemaakt. Toen we met de bus aankwamen, stonden mama, papa en alle kinderen ons al op te wachten\u2014met zoveel warmte en vreugde. Zodra we uitstapten, werden we meteen omarmd en bedankt.<\/p>\n\n\n\n

Voor Longh\u2019we hadden we namens haar sponsors een cadeautje meegebracht: een pop met kleertjes. In het begin was ze verlegen en schuilde ze achter haar moeder, afwachtend wat er zou gebeuren. Maar zodra ze het cadeau aannam en opende, zag ik iets in haar gezicht veranderen. \u201cAh, there is Longh\u2019we\u2019s smile,\u201d zei de vertaler. Die glimlach zal me altijd bijblijven. Het is \u00e9\u00e9n ding om een kind in extreme armoede op een foto te zien lachen, maar om haar daar, voor haar eigen huis, te zien staan met die pop in haar handen en zo\u2019n stralende lach\u2014dat is iets wat ik nooit zal vergeten.<\/p>\n\n\n\n

Dit was de eerste keer dat ik de impact van het Compassion-project zo dichtbij en zo tastbaar mocht ervaren. Haar vader vertelde hoe hun leven compleet veranderde nadat Longh\u2019we werd opgenomen in het project. Dankzij die kans konden ze een stenen huisje bouwen, en vol trots liet hij ons binnen terwijl hij vertelde hoe hij het met zijn eigen handen had opgebouwd. We mochten zien hoe God dit gezin vasthoudt, en hoe Longh\u2019we zelf nu een zegen is voor haar familie. Een gezin dat een extra duwtje heeft gekregen richting een hoopvolle toekomst.<\/p>\n\n\n\n

Maar eerlijk? Ik voelde vooral dat \u00edk gezegend werd\u2014door de hoop en liefde die dit gezin al droeg. We hebben voor elkaar mogen bidden en een diepe connectie gelegd met deze liefdevolle, prachtige mensen. Dit huisbezoek heeft mijn wereld verruimd en een stukje van mijn hart meegenomen. Wat een impact. Wat een verandering. Wat een hoop.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vandaag zijn we van Mwanza naar Dutwa gereden\u2026 Twee van de muskathleten delen hun ervaring van deze dag! Jonathan: \u201cDe dag begon met een heerlijk ontbijt en een heel fijn worship moment, waarbij zelfs het personeel van het hotel hun djembe’s boven haalden. Na het ingrijpende maar hoopgevend verhaal van Remmy (medewerker van Compassion Tanzania) […]<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"\n

Vandaag zijn we van Mwanza naar Dutwa gereden\u2026 Twee van de muskathleten delen hun ervaring van deze dag!<\/p>\n\n\n\n

\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n

*Jonathan:<\/strong>*<\/p>\n\n\n\n

\u201cDe dag begon met een heerlijk ontbijt en een heel fijn worship moment, waarbij zelfs het personeel van het hotel hun djembe's boven haalden. Na het ingrijpende maar hoopgevend verhaal van Remmy (medewerker van Compassion Tanzania) te horen, vertrokken we richting Dutwa. Het was een lange rit, maar de mooie uitzichten, de diepgaande gesprekken en het samen zingen in de bus, maakten het een hele fijne tijd.<\/p>\n\n\n\n

Toen we in Dutwa aankwamen werden we opgewacht door een grote groep mensen die zongen en wuifden met palmtakken, \"wat een warm en hartelijke ontvangst\" dacht ik. Toen stapten deze mensen op hun motorfietsen en werden we onder luid getoeter ge\u00ebscorteerd naar het project. Daar stond een nog grotere mensenmassa (groot en klein) klaar om ons te verwelkomen. In colonne stapten we naar de kerk en hadden handen te kort om de vele kinderen een hand te geven. Na de offici\u00eble verwelkoming door de pastor werden we getrakteerd op een wederom heerlijke maaltijd. We maakten nog even tijd voor een potje voetbal, samen met minstens 100 kinderen.<\/p>\n\n\n\n

Ondertussen was het bijna avond en vertrokken we op huisbezoek, waarbij we een sponsorkind en het gezin ontmoetten. De ontmoeting begon aarzelend, maar met de juiste vragen, kwam er een openheid die langs beide kanten gewaardeerd werd. Zo konden ook wij antwoorden op hun vragen. Om de ontmoeting af te sluiten vroegen we naar hun gebedspunten, en waren zij ook zeer ge\u00efnteresseerd naar de onze, die we heel open en kwetsbaar konden aanbrengen.<\/p>\n\n\n\n

Na de korte rit naar het hotel sloten we de dag af met een moment onder elkaar, waarbij we tijd maakten om naar ieders verhaal en indrukken te luisteren.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Eliza:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cVandaag hadden we het voorrecht om Longh\u2019we en haar familie in hun eigen huis te ontmoeten. Wat een indruk heeft dit op me gemaakt. Toen we met de bus aankwamen, stonden mama, papa en alle kinderen ons al op te wachten\u2014met zoveel warmte en vreugde. Zodra we uitstapten, werden we meteen omarmd en bedankt.<\/p>\n\n\n\n

Voor Longh\u2019we hadden we namens haar sponsors een cadeautje meegebracht: een pop met kleertjes. In het begin was ze verlegen en schuilde ze achter haar moeder, afwachtend wat er zou gebeuren. Maar zodra ze het cadeau aannam en opende, zag ik iets in haar gezicht veranderen. \u201cAh, there is Longh\u2019we\u2019s smile,\u201d zei de vertaler. Die glimlach zal me altijd bijblijven. Het is \u00e9\u00e9n ding om een kind in extreme armoede op een foto te zien lachen, maar om haar daar, voor haar eigen huis, te zien staan met die pop in haar handen en zo\u2019n stralende lach\u2014dat is iets wat ik nooit zal vergeten.<\/p>\n\n\n\n

Dit was de eerste keer dat ik de impact van het Compassion-project zo dichtbij en zo tastbaar mocht ervaren. Haar vader vertelde hoe hun leven compleet veranderde nadat Longh\u2019we werd opgenomen in het project. Dankzij die kans konden ze een stenen huisje bouwen, en vol trots liet hij ons binnen terwijl hij vertelde hoe hij het met zijn eigen handen had opgebouwd. We mochten zien hoe God dit gezin vasthoudt, en hoe Longh\u2019we zelf nu een zegen is voor haar familie. Een gezin dat een extra duwtje heeft gekregen richting een hoopvolle toekomst.<\/p>\n\n\n\n

Maar eerlijk? Ik voelde vooral dat \u00edk gezegend werd\u2014door de hoop en liefde die dit gezin al droeg. We hebben voor elkaar mogen bidden en een diepe connectie gelegd met deze liefdevolle, prachtige mensen. Dit huisbezoek heeft mijn wereld verruimd en een stukje van mijn hart meegenomen. Wat een impact. Wat een verandering. Wat een hoop.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"\/<\/figure>\n","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"yst_prominent_words":[],"class_list":["post-1250","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"wpcf_dashboard":"
Wil je eerst inloggen? Klik hier om in te loggen<\/a><\/div>